Recensie: Geheimen van het tuinhuis – Rihana Jamaludin

Deel op Facebook
Deel op Twitter
Deel op LinkedIn
Deel op Pinterest
Geheimen van het tuinhuis van Rihana Jamaludin

Toen ik de eerste foto’s bij andere bookstagrammers online zag komen en Geheimen van het tuinhuis opzocht om te kijken waar het over ging, wist ik het. Dit boek wilde ik heel graag lezen want het intrigeerde mij echt meteen.

Cover

Wauw… wat een plaatje om naar te kijken! Geheimen van het tuinhuis is erg mooi vormgegeven. De cover is prachtig, in voornamelijk roze-tinten. Er valt echter steeds meer op te zien. De illustraties van de bloemen/planten worden doorgetrokken tot aan de flappen van de binnenzijde. Op de voorgrond staat een meisje in een donkerblauwe- en groenachtige tint. Het oogt redelijk rustig, maar maakt ontzettend nieuwsgierig naar de inhoud van het verhaal.

Verhaal

Geheimen van het tuinhuis speelt zich af enkele jaren na de afschaffing van de slavernij. Helaas is de ongelijkheid nog steeds aanwezig. Alex(andra) Belgrave is een meisje dat opgroeit in Suriname en heeft de luxe dat zij naar school mag, doordat haar voorouders van witte afkomst waren. Ze is intelligent en ambitieus waardoor zij graag verder wil studeren. Helaas wordt van haar verwacht dat ze in de toekomst een huishouden draaiende kan houden. In de zomer vertrekt ze met haar beste vriendin Jo naar Het Schoone Land, de plantage van Jo’s ouders. Ze gaan er graag op uit en ontdekken dan een verlaten tuinhuisje. Althans dat denken de meisjes. Ze ontmoeten daar een jongen, Ernst, welke bezig is met een bijzondere uitvinding. Door deze ontmoeting en uitvinding zal Alex’ leven veranderen.

Schrijfstijl

Geheimen van het tuinhuis begint met een vrij spannende proloog! Vervolgens ga je daarna een paar maanden terug in de tijd waardoor je eigenlijk al meteen het hele boek wil lezen, om te achterhalen wat zich nu precies bij de proloog heeft afgespeeld.

De schrijfstijl is beeldend, gedetailleerd en fijn waardoor het vlot wegleest ondanks dat het verhaal rustig voort kabbelt. Geheimen van het tuinhuis komt namelijk langzaam op gang en heeft niet veel actie. De schrijfster neemt rustig de tijd om alles goed neer te zetten: de omgeving en personages. Dit maakte wel dat ik mezelf echt in Suriname kon wanen. Hetzelfde met de personages welke goed neergezet werden. Ieder met een eigen karakter, eigenschappen en een mening. Toch allemaal anders en ergens hetzelfde. Bijna onmogelijk om ze niet in je hart te sluiten. Het boek werd echt tot leven gewekt, op een betoverende manier.

Een ander aspect waardoor het echt tot leven kwam waren de verschillende woorden/benamingen in het Sranan Tongo, Engels, Sarnami Hindoestani en uit Indiase talen. Gelukkig zit er achter in een woordenlijst waardoor ik dit kon opzoeken. Een kleine kanttekening hierbij is wel dat ik daardoor soms uit het verhaal werd getrokken. Dan zat ik er helemaal in en moest ik weer naar achteren bladeren om wat op te zoeken. Ik wilde namelijk wel echt weten wat ik las. Aan de andere kant maakte dit het verhaal, in mijn ogen, wel echter en nam ik het zeker voor lief.

De hoofstukken van Geheimen van het tuinhuis waren fijn qua lengte. Niet te lang en niet te kort. Omdat het tempo vrij laag ligt, vind ik de balans daarin erg fijn. Elke keer kreeg je een stukje informatie zonder dat het echt langdradig werd.

Ervaring

Wat een bijzonder boek is Geheimen van het tuinhuis! Naast dat het een mooi en fijn verhaal is om te lezen, is het ontzettend leerzaam. De schrijfster weet goed neer te zetten hoe het er in die tijd aan toe ging in Suriname. Iets wat ik mezelf niet zou kunnen voorstellen. Want ondanks de afschaffing van de slavernij, bleef er ongelijkheid. De vrouw had nog steeds de belangrijkste rol in het huishouden, met kleurlingen werd nog steeds anders omgegaan en er waren zeker spanningen met Holland. Een stukje geschiedenis in een mooi YA-jasje. Een boek waarvan ik vind dat scholen dit zeker zouden moeten aanbieden aan hun leerlingen.

Het is een rustig verhaal waarbij enorm veel aandacht besteed is aan de personages en omgeving. Dat de schrijfster veel kennis heeft dat springt wel van de bladzijden af. Ik heb het al fijn ervaren om op dit tempo meegenomen te worden door het verhaal. De tijd om iedereen te leren kennen, de omgeving voor mij te zien en samen met Alex, Jo en Ernst stapje voor stapje dichterbij een toekomst te komen, die zij allemaal voor zich zien. Een toekomst vol met hoop. 

Geheimen van het tuinhuis is een bijzondere historische roman. Een aanrader als je meer wil weten over de periode na de afschaffing van de slavernij of als je sowieso geïnteresseerd bent in geschiedenis. Het is een boek wat mij altijd bij zal blijven en daarom krijgt het van mij 5 sterren.

Deel op Facebook
Deel op Twitter
Deel op LinkedIn
Deel op Pinterest
Patricia Ista

Patricia Ista

Patricia (29 jaar) woont samen met haar vriend in Brabant. In het dagelijks leven is zij pedagogisch werker op een dagopvang en buitenschoolse opvang. Met veel liefde voert zij dit werk uit, maar vindt het heerlijk om bij thuiskomst naar een andere wereld te verdwijnen met elk een mooi verhaal om in te verdrinken, een wijze levensles of om heerlijk te genieten. Dit deed ze al op jonge leeftijd, met een zaklamp onder de dekens, om de nieuwste boeken van Floortje Bellefleur te lezen. Deze liefde voor boeken brengt zij graag over in haar werk.

Gerelateerde artikelen

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Ontvang maandelijks de leukste winacties, nieuwtjes en recensies.

Geef een antwoord

Join us

Get your account today