Recensie Steen voor steen – Jacodine van de Velde

Deel op Facebook
Deel op Twitter
Deel op LinkedIn
Deel op Pinterest
Steen voor Steen - Jacodine van de Velde

Steen voor steen is alweer  het derde boek van auteur Jacodine van de Velde. Eerder schreef ze al: Wat je zegt zie je zelf en De stilte zegt genoeg. Alle drie deze boeken spelen zich af op de camping Le Tournesol. De verhalen gaan altijd over moeilijk bespreekbare onderwerpen, zoals eetstoornissen, zelfbeschadiging, rouwen. Doordat Jacodine juist deze uitdaging niet uit de weg gaat, leer je meer over deze onderwerpen, en zie je dat de camping Le tournesol een soort magische rol speelt bij het helingsproces. Geef me maar eens dat adres door hoor @jacodine 🙂

Verder was het alsof het universum zei, “Je moet dit boek maar eerst even zelf meemaken”. Je ziet dat Jacodine dan ook heel goed haar research heeft gedaan en de karakters echt waarheidsgetrouw kan neerzetten, maar dat ze ook ervoor kan zorgen dat de omringende omgeving en de gevoelens van de personages ook worden meegenomen.

Korte inhoud Steen voor steen

In Steen voor steen volgen we Iris en haar verhaal. Iris heeft geen makkelijke jeugd gehad,  ze belandde op jonge leeftijd in een jeugdhuis en kwam zo terecht in een pleeggezin. Haar moeder en vader belandden te vaak in de problemen door verslavingsproblemen. Bij haar grootouders kon ze moeilijk terecht, omdat het gerechtshof dat toen op dat ogenblik geen slim idee vond. Zo belandde ze dus bij haar nieuwe pleeggezin. Het boek springt heen en weer tussen heden en verleden. Het begint in camping Le tournesol waar ze een vakantiebaantje heeft en haar grootouders mee zijn op reis.

Op een regenachtige nacht is haar tent doorweekt en besluit ze in een leegstaand gebouw te overnachten waar ze weet dat er bedden zijn. Als ze binnenkomt en ziet dat ze niet alleen is schrikt ze. Zo leert ze op deze manier Maduro kennen. Een jongen die heel ‘chill’ is en haar gedrag een beetje vreemd vind. In het boek zal je ook andere personages leren kennen van de vorige boeken, zoals Ruben…

Je hoeft zeker niet de eerste boeken gelezen te hebben om het verhaal te kunnen volgen. Ik las enkel het eerste boek en kon door tijdsgebrek het tweede niet beginnen. Want, zeg nu zelf, die uitleentermijn in de bieb is toch vreselijk kort…

Maar om dus verder in te pikken op het verhaal, zal je te weten komen waarom Iris aan zelfbeschadiging doet… ze zijn nog niet lang op de camping, of de opa van Iris krijgt een telefoontje dat zijn dochter, de moeder van Iris, in het ziekenhuis ligt door haar alcoholprobleem. De grootouders willen terugkeren naar huis om bij hun dochter te zijn, hoe vreselijk ze zich ook gedraagt ze houden nog steeds van haar, maar dat zou ook betekenen dat Iris mee zou moeten gaan terug. Iets wat ze absoluut niet wil en ze zal zich dan ook hevig hiertegen verzetten.

Wanneer haar grootouders weg zijn, is de eerste nacht meteen al een hevige nacht waarin ze fikse ruzie heeft. Nadat ze in haar slaapkamer zichzelf heeft opgesloten, komen er herinneringen van vroeger naar boven. Nare herinneringen die ze graag wil vergeten, waarin de drang komt naar zelfbeschadiging, waar ze even haar mentale pijn wil vergeten, ook al beloofde ze dit nooit meer te doen, elke vezel in haar lijf schreeuwt en brengen zoveel trauma’s naar boven. 

Ze besluit dan ook die nacht het op een rennen te zetten waarna Maduro haar volgt. De rest van het verhaal zal je zelf moeten ontdekken, ik zeg alvast kopen die handel! Neem je dekentje, een heerlijk theetje en geniet van alweer een pareltje.

Personages

Iris is zoals je misschien uit het korte stuk kan afleiden vrij koppig. Ze weet al van jongs af aan heel goed wat ze wel en niet wil. Tevens is ze toch ook een stukje kwetsbaar. Ze zet nu eenmaal een masker op, omdat ze leerde dat dit het enige is dat werkt.

Maduro: We leren Maduro kennen. Oorspronkelijk leefde hij op Aruba , maar toen hij ouder werd verhuisden ze terug naar Nederland. Oprecht een knappe gast waarvan je denkt “Hé dat is een echte player”. Je zal snel ontdekken dat hij een hart van goud heeft en heel veel geeft om Iris.

Schrijfstijl

Jacodine schrijft echt heel vlot en duidelijk. Geen moeilijk gedoe bij haar. Ze heeft echt een vertellende schrijfstijl. Je wordt meegezogen in het verhaal en legt  het dan maar moeilijk weer weg. De hoofdstukken zijn ook niet vreselijk lang en wisselen tussen Iris en Maduro en Iris haar verleden. Je krijgt dus ook de backstory mee.

Vormgeving

Persoonlijk ben ik geen fan boekomslagen waarop mensen staan afgebeeld, zoals jullie ook weten zijn hardcovers niet mijn ding. Maar als we het globaal bekijken is het boek stevig, en de cover passend bij het verhaal. Voor de mensen met dyslectie onder ons, het lettertype is leesbaar en ik merk op dat er niet heel veel cursieve tekst is.

Eindreview Mag ik dit boek meer dan 5 sterren geven? (lacht). Ik denk dat jullie het intussen door hebben dat Jacodine één van mijn favoriete auteurs is en dit boek dan ook voor mij een must read is. Voor iedereen die graag leest over moeilijkheden overwinnen of gewoon graag leest. Kopen die handel! Ik hoop alvast dat Jacodine binnenkort nog een boek uitbrengt.


Deel op Facebook
Deel op Twitter
Deel op LinkedIn
Deel op Pinterest
Joyce Delva

Joyce Delva

Dit is Joyce, ze is 24 jaar en woonachtig te Oudenaarde. Al sinds ze klein is heeft ze een passie voor lezen. Haar favoriete boeken zijn: Looking for Alaska en Twilight. Uiteraard heeft ze meerdere favoriete boeken; ze leest graag zowel fictie als non-fictie. Klassieke literatuur is iets wat haar ook bezighoud, maar bovenal leest ze het liefst YA-boeken. Verder vind je haar meestal in boekenwinkels of bij haar kat Simba. Vrienden weten dan ook te vertellen dat ze gek is op boeken, katten en koffie.

Gerelateerde artikelen

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Ontvang maandelijks de leukste winacties, nieuwtjes en recensies.

1 gedachte over “Recensie Steen voor steen – Jacodine van de Velde

Geef een antwoord

Join us

Get your account today