Recensie: D. – Michel Faber

Deel op Facebook
Deel op Twitter
Deel op LinkedIn
Deel op Pinterest
D. - Michel Faber

‘Een letter verdwijnt niet zomaar vanzelf uit het alfabet,’ zei de professor. ‘De D is gestolen.’

Als een sneltrein ging ik door dit boek. Een boek dat de titel ‘D.’ draagt. Een boek met de kortste titel ooit… Tenminste, voor zover ík weet. Een boek dat Michel Faber schreef als ode aan Charles Dickens. Een auteur die ik ken van naam… Van naam, maar waarvan ik nog geen boek gelezen heb… Hmm, moet ik me daarvoor schamen? Misschien wel… Maar voor nú heb ik in ieder geval wel dít boek gelezen. Het boek van Michel Faber. Een boek waar de auteur vijfendertig jaar geleden aan begonnen is. Én laat ik dit boek nou net, in drie en een halve dag, uitgelezen hebben… Hoe ironisch is dat?

Een boek dat er trouwens echt onwijs mooi uit ziet. Want wie houdt er nou niet van gold foiling? Ik wel hoor. Mijn eksterogen worden er altijd heel erg hebberig van. I just need to have it. Haha.
Máár niet alleen de buitenkant is mooi… Ook de binnenkant is prachtig. Letterlijk en figuurlijk. Want ook het binnenwerk ziet er fantastisch uit. De vormgeving is goed gedaan en de details geven het boek net wat extra’s.

Maar nu heb ik het nog steeds over het visuele aspect van dit boek… En dat is natuurlijk best wel leuk, maar dat zegt niets over het verhaal. Dus laat ik eens wat vertellen over het verhaal. Laat ik eens vertellen hoe mijn afgelopen dagen waren… Want ik kan je vertellen dat ik écht genoten heb van dit boek. Het is een heerlijk, avontuurlijk, fantasyverhaal en ik heb van begin tot einde genoten. Gewoon echt genoten. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Genoten.

Het boek liet mij ontspannen, liet mij glimlachen en ik kan alleen maar zeggen dat ik nog meer van dit verhaal wil. Een verhaal dat sprookjesachtig verteld wordt en waarbij de auteur af en toe de lezer aanspreekt. Iets wat ik erg leuk vond en wat mij deed terugdenken aan vroeger. Aan een boek van Paul Biegel. Een boek waar ik warme gevoelens voor koester. En die gevoelens heb ik ook ontwikkeld voor dit boek. Het is zeker een boek dat ik later, met mijn kindjes, nog een keer wil lezen. En ik hoop dat zij er dan net zo van genieten als ik.

Ik vond het verhaal heel origineel en het las ook heel fijn weg. Zelfs de dialogen, waarin de letter ‘D’ weggevallen was, lazen heel soepel. Op de een of andere manier konden mijn hersenen zelf correcties aanbrengen voor de, weggevallen, letter ‘D’.
Helaas had ik wel wat moeite met bepaalde passages waarin de Droods aan het woord waren. Hier kon ik gewoon niet altijd de dialogen volgen. En daarnaast was de context onvoldoende toereikend om te begrijpen wat er gezegd werd. Dat vond ik wel jammer. Maar gelukkig maakte dit niet uit voor het verhaal… Dus wat dat betreft is het Michel Faber helemaal vergeven.

Wat ik wat lastiger te vergeven vind, ga ik nu in woorden proberen te vangen… Ik vind het wat lastig te verwoorden, zonder het enorm zwaar te laten klinken. Vooral omdat het maar een minimaal onderdeel van het verhaal was. Maar ik kon het ook niet zomaar negeren… Nou daar komt het:

Ik vind het echt onwijs tof dat Michel Faber ervoor gekozen heeft om het hoofdpersonage, Dhikilo, een donkere huidskleur te geven. Dat zou trouwens ook gewoon een normaal gegeven moeten zijn. Maar hier in het boek werden er toch wat scheldnamen gebruikt, die ik anno 2020 niet vind kunnen. Ik kan me dan ook voorstellen dat deze scheldnamen niet helemaal lekker vallen en zelfs racistisch gevonden kunnen worden. Scheldnamen als ‘kleine kroeskop’ en ‘kleine aap’. Ik vind er gewoon wat van. Deze scheldnamen waren, in mijn ogen, ook gewoon niet nodig. Ze hadden makkelijk vervangen kunnen worden door andere beledigingen. En dit wilde ik toch wel even gezegd hebben. Punt.

Maar weer even terug naar mijn positieve vibe. Want dát heeft dit boek zeker wel verdiend. Dit boek was namelijk voóral erg leuk. Én het gaf mij juist die positieve vibe. Het verhaal werd ontzettend beeldend beschreven, waardoor je alles zo voor je zag. Én het leent zich dan ook perfect voor een film. Een film die ik zeker wil zien! Het was gewoon echt een heerlijk, avontuurlijk, fantasyverhaal. Een avontuur dat ik beleefd heb, gewoon vanaf de bank.
Ik geef het 4 sterren.

Deel op Facebook
Deel op Twitter
Deel op LinkedIn
Deel op Pinterest
Iselle Koopmans

Iselle Koopmans

Gerelateerde artikelen

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Ontvang maandelijks de leukste winacties, nieuwtjes en recensies.

Geef een reactie

Join us

Get your account today