Logo-youngadults-site

Recensie Het negende huis – Leigh Bardugo

Deel op Facebook
Deel op Twitter
Deel op LinkedIn
Deel op Pinterest

Horror, magie en het oplossen van een moord staan centraal in Het negende huis van Leigh Bardugo. De schrijfster is voornamelijk bekend van de Grisha-triologie en focust zich in haar nieuwe boek op een wat ouder publiek. Je leest over Alex Stern, die een bijzondere gave heeft: ze ziet geesten (Grijslingen). Ze krijgt een beurs bij universiteit Yale en leert over magie, de geheime genootschappen en hoe ze de geesten onder controle houden. Als er een dood meisje wordt gevonden en haar mentor verdwijnt, is Alex de aangewezen persoon om het allemaal op te lossen.

Nieuwsgierigheid en spanning

De proloog zorgt er gelijk voor dat de lezer vol vragen zit, onder andere door de beginzin: “Tegen de tijd dat het Alex was gelukt het bloed uit haar mooie wollen jas te krijgen, was het al te warm om hem nog te dragen.” (2020: 11) Het ontstaan van vragen blijft eigenlijk vrij lang aanhouden tijdens het lezen. Er zijn veel personages, termen en genootschappen. Eigenlijk moet de lezer vooral zijn best doen om overzicht te krijgen over de wereld. Daarnaast blijft het hoofdpersonage Alex mysterieus. Wat is haar verleden? Wie of wat is zij? Waarom gedragen Grijslingen zich anders? Dit zorgt ervoor dat de lezer eigenlijk het hele boek lang geboeid blijft en op zoek gaat naar antwoorden, waarbij ook de cliffhangers zorgen voor nieuwsgierigheid en gewelddadige worstelingen zorgen voor spanning.

Schrijfwijze

Hetgeen als eerste opvalt is het vertelperspectief dat wisselt in tijd en personage. Je leest enerzijds over Alex in de winter en anderzijds over haar mentor in ‘de vorige herfst’. Het verhaal is dus niet chronologisch, de puzzelstukjes vallen langzaam op zijn plek en beide personages leer je goed kennen. Ze hebben voldoende diepgang, mysterie en geschiedenis om interessant te blijven. Toch bemoeilijkt de vertelwijze in combinatie met de zinsvorming het begrijpen van het verhaal. Bardugo gebruikt lange zinnen en moeilijke woorden, op een of andere manier maakt dat het doorlezen lastig.  Daarnaast sluiten de alinea’s soms niet helemaal goed op elkaar aan of zijn de dialogen niet geheel vloeiend. Daarentegen zijn beschrijvende delen goed beeldend als het gaat om de universitaire, magische wereld. De kaart voorin het boek ondersteunt hierbij. En Bardugo formuleert regelmatig prachtige zinnen: “Hoe zou de campus er in de zomervakantie uitzien? Net zo rustig als nu? Warm en klam en zonder studenten, als een stad onder een glazen stolp.” (2020: 105)

Ruimte en einde

De geschetste wereld is een combinatie van een bestaande wereld met magische locaties en details. Het verhaal speelt zich namelijk af op Yale University in New Haven, maar de genootschappen zijn Bardugo’s aanvulling. De auteur heeft het concept Grijslingen goed uitgewerkt, verwerkt originele magische voorwerpen en spreuken in het verhaal en geeft taal en literatuur een vrij belangrijke rol.

Het einde lijkt in eerste instantie een beetje uit het niets te komen. Ineens is daar de dader, maar niets is wat het lijkt. Het einde bevat een goede plottwist en geeft duidelijk antwoorden op de ontstane vragen bij de lezer. Het eindigt heel duidelijk open en geeft duidelijk aan waar deel 2 over zal gaan. Echter bemerkte ik wel dat halverwege het boek wat meer komt te liggen op de vraag wie de moordenaar is en dat de horrorachtige en magische elementen wat meer naar de achtergrond zakken. Aan het einde komt dit uiteindelijk allemaal wel weer goed.

Samenvattend bevat het boek een duidelijke verhaallijn, een toffe wereld, goed uitgewerkte personages, voldoende actie en horrorscènes  maar is de schrijfstijl soms wat stroef waardoor je er niet helemaal in komt. De lezer moet werken voor het verhaal en zal soms een beetje worstelen met de onduidelijkheden. Het negende huis is een andere kaliber dan Bardugo’s Grisha-serie en mijn inziens een aanrader voor fans van Stephen King en Thomas Olde Heuvelt.

Deel op Facebook
Deel op Twitter
Deel op LinkedIn
Deel op Pinterest
Lisa Kiewit

Lisa Kiewit

Als docent Nederlands is Lisa constant op zoek naar boeiende, interessante, mooie, spannende, bijzondere boeken voor havo-en vwo-leerlingen. Ze laat zich graag verrassen door onbetrouwbare vertellers en wordt het liefst meegenomen naar wonderlijke, magische en fantasierijke werelden. Wanneer ze een goed boek te pakken heeft, smokkelt ze dat zelfs de sportschool binnen om verder te lezen! Ten slotte is ze, naast haar passie voor sporten en lezen, dol op haar teckel Teddy, waar ze graag mee wandelt in het bos.

Gerelateerde artikelen

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Ontvang maandelijks de leukste winacties, nieuwtjes en recensies.

Geef een reactie

Come On In

everything's where you left it.

Join us

Get your account today