Niet iedere hervertelling even sterk

Deel op Facebook
Deel op Twitter
Deel op LinkedIn
Deel op Pinterest

In de verhalenbundel ‘Er was eens’ vindt de lezer vijf hervertellingen van bekende sprookjes die zijn geschreven door verschillende auteurs. De schrijfsters zijn niet onbekend. Miranda Peters schreef de Gaia-trilogie en Cathinca van Sprundel debuteerde met ‘De vrouwe van Myrdin’. Ook Marijke F. Jansen heeft al enkele verhalenbundels op haar naam staan en is niet onbekend met sprookjeshervertellingen: ze schreef in 2017 ‘Muze’. In februari 2019 verscheen de veertiende roman van Suzanne Peters en ook Jen Minkman heeft al een aantal YA-boeken op haar naam staan en is tevens de uitgever van deze bundel. In hoeverre is het hen gelukt om boeiende hervertellingen te schrijven?

Twee sterke hervertellingen

Dat de schrijfsters hun eigen draai hebben gegeven aan de sprookjes staat buiten kijf. Details uit de bestaande sprookjes worden subtiel en op moderne wijze geïntegreerd met het nieuwe verhaal. Soms spelen de sprookjes zich in een nieuwe of moderne wereld af, is er een personage blind of krijgen elementen uit de sprookjes een geheel nieuwe betekenis.

Het vierde verhaal ‘Bevroren’ van Jansen vond ik de beste. Deze was het meest creatief en origineel. Het begint met een gruwelijk offer, bevat een mix van proza en (visuele) poëzie en leest daardoor heerlijk. Het rijmende deel bevat tevens verschillende rijmvormen (alliteratie, assonantie) en stijlfiguren (personificatie, repetitio):

“Hun stemmen schreeuwen door de steeg,

mokeren tegen morsdode muren,

dreunen tegen dikke, dichte deuren,

dragen klaagzang van de dood,

nuttig, nietig, nodig, nood” (2019: 149)

Ook het derde verhaal ‘De grote, boze wolf’ geeft een geheel nieuwe en originele invulling aan Roodkapje en de Grote Boze Wolf, is spannend en bevat een diepere laag.

Iets minder enthousiast

De andere verhalen daarentegen vielen een beetje tegen. Zo had het eerste verhaal ‘Negen levens’ verhaaltechnisch te grote sprongen op één bladzijde en waren sommige elementen overbodig. ‘Ontvlochten’ bevat een originele wereld, maar wegens te weinig beschrijvingen zit je nog met veel vragen nadat het verhaal eindigt en voelt daardoor onaf. Het laatste verhaal ‘Online’ vond ik niet zo sterk omdat de gebeurtenissen wat ongeloofwaardig overkomen. Enerzijds wordt dat veroorzaakt doordat het hoofdpersonage erg naïef is, anderzijds doordat bepaalde gebeurtenissen elkaar te snel opvolgen. Ook hadden deze de sprookjes soms wat gruwelijker gemogen of hadden ze een meer actuele, diepere laag mogen bevatten. Ze waren nu ietwat zoetsappig. Tenslotte viel het mij op dat alle hoofdpersonages vrouwelijk waren, waardoor de bundel zich mogelijk beperkt tot een vrouwelijk publiek.

Conclusie

Al met al zijn deze vijf vrouwelijke auteurs erin geslaagd om fantasierijke en originele hervertellingen van sprookjes te schrijven. Niet ieder verhaal was verhaaltechnisch even sterk of verrassend, waardoor mijn mening over dit boek wisselde na ieder verhaal. Vooral de hervertellingen van Jansen en Minkman waren sterk, de andere drie waren wat voorspelbaar en soms ongeloofwaardig. Desalniettemin de moeite waard voor sprookjesliefhebbers.

Deel op Facebook
Deel op Twitter
Deel op LinkedIn
Deel op Pinterest
Lisa Kiewit

Lisa Kiewit

Als docent Nederlands is Lisa constant op zoek naar boeiende, interessante, mooie, spannende, bijzondere boeken voor havo-en vwo-leerlingen. Ze laat zich graag verrassen door onbetrouwbare vertellers en wordt het liefst meegenomen naar wonderlijke, magische en fantasierijke werelden. Wanneer ze een goed boek te pakken heeft, smokkelt ze dat zelfs de sportschool binnen om verder te lezen! Ten slotte is ze, naast haar passie voor sporten en lezen, dol op haar teckel Teddy, waar ze graag mee wandelt in het bos.

Gerelateerde artikelen

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Ontvang maandelijks de leukste winacties, nieuwtjes en recensies.

Geef een reactie

Come On In

everything's where you left it.

Join us

Get your account today